19.06.2016

Potomkowie Willema I - linia Willema II


Willem II (właść. Willem Frederik George Lodewijk) był najstarszym synem króla Willema I.

Urodził się 6 grudnia 1792 w Hadze. Pieszczotliwie nazywany był Guillot. Przed wstąpieniem ojca na tron, nosił tytuł Dziedzicznego Księcia Oranii. Po tym jak jego ojciec został królem otrzymał tytuł należny następcy - Księcia Oranii. Dzieciństwo spędził na dworze pruskim, otrzymał wychowanie wojskowe. Ukończył Uniwersytet w Oksfordzie. Krążyły wtedy plotki jakoby książę miał być homoseksualistą.

Willem, jeszcze jako następca tronu bardzo przysłużył się armii brytyjskiej. Po trzech latach służby został generałem. W Wielkiej Brytanii był niezwykle popularny, przezywano go "Slender Billy". Jego ostatnią bitwą, w której wziął udział była bitwa pod Waterloo. Za jego ogromne zasługi ofiarowano mu Pałac Soestdijk. Był bardzo popularną osobą w Belgii. Chciał, aby pozostała ona w granicach królestwa, jednak pragnienia niepodległościowe Belgów były silniejsze. Był dowódcą holenderskiej armii podczas dziesięciodniowej walki we Flandrii. W końcu, Belgia ogłosiła niepodległość, a pierwszym królem Belgów został Leopold Koburg.

Żona króla, królowa Anna Pawłowna.
7 października 1840 Willem I abdykował na rzecz syna. Było to spowodowane jego powtórnym małżeństwem z Henriettą d'Oultremont, Belgijką i co gorsza - katoliczką. Inauguracja nowego króla miała miejsce w Nieuwe Kerk w Amsterdamie.

W sprawach rządzenia miał konserwatywne poglądy. Rzadko wtrącał się w sprawy rządu. Był jednak mocno przeciwny reformom konstytucyjnym. Choć nie był demokratą, działał z rozsądkiem i umiarem. Za jego rządów (na skutek Wiosny Ludów) wprowadzono konstytucję, która z kilkoma poprawkami istnieje do dziś. Ograniczono wtedy rolę monarchy.

Król bardzo interesował się architekturą. Z jego rozkazu został wybudowany Pałac Het Loo. Odrestaurował również kilka innych, mniej znaczących pałaców.

W 1814 rozpoczęły się poszukiwania potencjalnej małżonki Willema. Pierwotnie, żoną księcia miała zostać księżniczka Charlotte z Wielkiej Brytanii (córka Jerzego IV). Plan, popierany przez Jerzego i Willema I, nie doszedł do skutku. Charlotte nie zgodziła się na przeprowadzkę do Holandii, również jej matka królowa Caroline była przeciwna małżeństwu. Warto wspomnieć, że została ona później żoną księcia Leopolda (znanego później jako króla Belgów - Leopolda I).

21 lutego 1916 książę Oranii poślubił wielką księżną Anne Pawłownę, siostrę cara Alexandra I. Wiadomo, że małżeństwo zostało zaaranżowane, aby podtrzymywać dobre relacje między Królestwem Niderlandów a Imperium Rosyjskim.

Para miała pięcioro dzieci:
  • Willema III, następcę Willema II;
  • Alexandra, zwanego Saschą;
  • Hendrika;
  • Ernsta Casimira;
  • Sophie, wielką księżna Sachsen-Weimar-Eisenach;
Willem II wycofał się z życia publicznego po śmierci syna, Saschy. W 1849 miał poważne problemy ze zdrowiem. Aby się podleczyć, wyjechał do Tilburga. Na pytania poddanych o stan zdrowia odpowiadał: "To nic". 16 marca, po raz ostatni odwiedził go syn. Nazajutrz, w obecności żony, po ogromnych dusznościach, zmarł.

Pogrzeb odbył się 3 kwietnia. Król został pochowany w podziemiach Nieuwe Kerk w Delft.

Pogrzeb króla;

Willem III, a właściwie Willem Alexander Paul Frederik Lodewijk przyszedł na świat 19 lutego 1817 w Brukseli, która niegdyś była holenderskim miastem. Na cześć ojca i dziadka został nazwany Willemem.

www.oneworld.nl
18 czerwca 1939 poślubił swoją kuzynkę, księżniczkę Sophie z Wirtembergii (matka Willema i matka Sophie były siostrami). Nie było to szczęśliwe małżeństwo, ze względu na wielokrotne zdrady króla. Jednak para miała trzech synów:
  • Willema, księcia Oranii aż do swojej śmierci;
  • Mauritsa, zmarłego w dzieciństwie;
  • Alexandra, księcia Oranii po śmierci starszego brata;

W latach siedemdziesiątych doszło do pogorszenia relacji króla z najstarszym synem. Chciał poślubić hrabinę Mathilde van Limburg Strium, jego ojciec nie wyraził na to zgody. Ta sprawa ciągnęła się przez kilka lat. W końcu Willem wyjechał do Paryża, gdzie bez umiaru oddawał się wszelkim przyjemnościom. 

Po śmierci Sophie w 1877, Willem III postanowił ożenić się ponownie. Najpierw, rozważał małżeństwo morganatyczne z francuską śpiewaczką operową, Emilie Ambre. Plan doprowadził do kłótni z rządem, gdyż ten chciał, aby król poszukał żony wśród arystokratek. Rozważano kilka kandydatek, m.in. księżniczkę Thyrę z Danii i księżniczkę Elisabeth Sachsen-Weimar-Eisenach. Wybór padł jednak na dwudziestoletnią księżniczkę Emmę Waldeck-Pyrmont. Ślub pary odbył się 7 stycznia 1989 w Arolsen, zaledwie sześć dni przed śmiercią brata Willema III, księcia Hendrika (pierwotnie miał być świadkiem króla, z powodu odry nie mógł być obecny na ceremonii).


Willem III i Emma mieli jedną córkę:
  • Wilhelminę, następczynię Willema III;
Willem miał ogromne trudności z zaakceptowaniem okrojenia kompetencji władcy. Tak jak ojciec, nie był zwolennikiem konstytucji. Nie był również lubiany wśród poddanych, był uważany za samoluba i egoistę. Miał kapryśny charakter, choć momentami widać było u niego prawdziwą hojność i (czasami) sympatię. Nie lubili go również słudzy oraz inni współpracownicy. Pewnego razu, przez pewną błahostkę jeden z lokajów został ukarany dwutygodniowym nieotrzymywaniem pensji.

W październiku 1988 król podupadł na zdrowiu. Cierpiał na poważną chorobę nerek. Gdy nie był w stanie rządzić, Stany Generalne mianowały królową Emmę regentką do czasu wyzdrowienia króla. Dziewięć dni po tym wydarzeniu, 23 listopada 1890, w wieku 73 lat zmarł. Został pochowany w królewskiej krypcie w Delft.

Po jego śmierci na tronie zasiadła Wilhelmina. W chwili odejścia ojca miała dziesięć lat, przez kolejne osiem regentką była królowa Emma. Sama Wilhelmina rządziła do 1948, kiedy to abdykowała na rzecz córki Juliany.

paulrem.com
Potomkowie Juliany do dziś zasiadają na tronie Holandii.

Wnuk Juliany, król Willem Alexander z rodziną;

Drugi syn Willema II, książę Alexander urodził się 2 sierpnia 1818 w Pałacu Soestdijk. Otrzymał imię na cześć wuja, cara Alexandra I. Przez najbliższych był nazywany Saschą. Był wszechstronnie wykształcony, władał kilkoma językami. Ukończył studia na Uniwersytecie w Lejdzie, odwiedził kilka krajów, m.in. Rosję i Wielką Brytanię.

Wikipedia

Był znany jako osoba sympatyczna z poczuciem humoru. Interesował się numizmatyką i jazdą konną. Jako pierwszy z rodziny królewskiej posiadał rower.

Po ślubie jego brata zaczęto spekulować, kto zostanie żoną księcia Alexandra. Najpierw, chciano wyswatać księcia z królową Hiszpanii Izabelą II. Ojciec Izabeli nie widział jednak korzyści z mariażu i zrezygnowano. Najprawdopodobniej, Willem II liczył na to, że uda się ożenić syna z królową Victorią. Koniec końców, Alexander nigdy się nie ożenił i nie miał dzieci.

Książę zmarł na gruźlicę w wieku trzydziestu lat. Został pochowany w Delft.

Trzeci syn Willema II i Anny, książę Hendrik urodził się 13 czerwca 1820.

Wikipedia

Był jedynym z synów króla, który odwiedził Indonezję, ówczesną kolonię holenderską. Swoje życie poświęcił marynarce wojennej, a na łożu śmierci został mianowany admirałem. W 1850 został mianowany namiestnikiem Wielkiego Księstwa Luksemburga.

Był dwukrotnie żonaty, najpierw z Amalią Sachsen-Weimar-Eisenach. Nie mieli dzieci, po śmierci Amalii Hendrik postanowił ożenić się powtórnie, ze względów dynastycznych (kiedy umarli synowie Willema III to Hendrik był następcą tronu, do momentu narodzin księżniczki Wilhelminy). Jego wybranką została księżniczka Maria z Prus.


koningshuis.wordpress.com


Hendrik umarł pięć miesięcy po swoim drugim ślubie. Przyczyną śmierci były powikłania po przebytej odrze. Ze względu na żałobę uroczystości z okazji ślubu króla Willema III zostały przełożone. Tak jak swoi bracia, spoczął w Nieuwe Kerk w Delft.

Czwarty syn pary królewskiej, Ernst Casimir urodził się 21 maja 1822. Został ochrzczony 18 czerwca w Nieuwe Kerk w Amsterdamie. Zmarł 22 października tego samego roku w Brukseli z powodu wodogłowia. Został pochowany w kościele protestanckim w Brukseli. W 1860 został pochowany ponownie, tym razem w krypcie królewskiej, w Delft.

Tablica nagrobna księcia;

Najmłodsze dziecko Willema i Anny przyszło na świat 8 kwietnia 1824 w Hadze. Była to jedyna córka pary, księżniczka Wilhelmine Marie Sophie Louise, od zawsze nazywana Sophie.


Księżniczka dorastała w Pałacu Soestdijk wraz ze starszymi braćmi. Jej wychowaniem zajęła się królowa Anna. Wiadomo, że była bystra i inteligentna. Nie miała żadnych problemów z nauką. Pod koniec lat trzydziestych zachorowała. Aby się podleczyć, wyjechała z matką do wód, do Weimaru. Poznała tam następcę tronu Sachsen-Weimar-Eisenach, księcia Karla Alexandra.

Para wzięła ślub 8 października 1842 w kaplicy Pałacu Kneuterdijk. Doczekali się czwórki dzieci:
  • Karla Augusta, Dziedzicznego Wielkiego Księcia do dnia swojej śmierci;
  • Marie;
  • Sophie, zmarłą w dzieciństwie;
  • Elisabeth;
W październiku 1892 para obchodziła złote gody. Na przyjęciu była obecna królowa Emma i królowa Wilhelmina. Właśnie na tym spotkaniu, młoda królowa poznała swojego przyszłego męża, księcia Hendrika. Był obecny, ponieważ najmłodsza córka Sophie, Elisabeth była żoną brata Hendrika.

www.klassik-stiftung.de

Jej mąż wstąpił na tron w 1853 i wtedy Sophie została wielką księżną. Była znana przede wszystkim jako mecenaska kultury, przyjaźniła się z Hansem Christianem Andersenem i Richardem Wagnerem. Bardzo dotknęła ją przedwczesna śmierć syna w 1894. Od tamtego czasu wycofała się życia publicznego.

Jednak przez ostatnie lata życia bardzo wiele łączyło ją z Holandią, przez ostatnie siedem lat życia była następczynią tronu Holandii (w przypadku bezpotomnej śmierci królowej Wilhelminy tron dziedziczyłyby dzieci Sophie). Oto jak wspominała ją jej bratanica:

"Ciotka każdego roku nas odwiedzała nas i bardzo się cieszyła z możliwości odwiedzenia swojej ojczyzny. Łączyła mnie z nią szczególna więź, a także była moją następczynią na wypadek, gdyby coś mi się stało. Cieszyłam się z ogromnej przyjaźni, która łączyła ciotkę Sophie i matkę. Pomimo, że z dala od Holandii to była bardzo dobrze poinformowana i wiedziała o wszystkich bieżących sprawach. Wiedziałam, że mogę z nią rozmawiać o wszystkim. Byłyśmy prawdziwymi przyjaciółkami, nigdy nie zapomnę o naszych wielogodzinnych rozmowach w moim pokoju na poufne tematy. Była bardzo piękna i bardzo wiele zrobiła dla Weimaru. Holenderka w wielkim stylu!"

Wielka księżna Sophie zmarła 23 marca 1897, pół roku po ostatniej wizycie w Holandii.

Najstarszy syn wielkiego księcia Karla Alexandra i wielkiej księżnej Sophie, Karl August był następcą tronu Sachsen-Weimar-Eisenach do dnia swojej śmierci.


W 1873 ożenił się ze swoją kuzynką, księżniczką Pauline. Para miała dwóch synów:
  • Wilhelma Ernsta;
  • Bernharda;
Willem Ernst wstąpił na tron po śmierci dziadka. W związku z rewolucją abdykował 9 listopada 1918 i wyjechał z Weimaru na Śląsk, a konkretnie do Henrykowa. Zmarł w 1923 w wieku 47 lat.


Jego pierwszą żoną była księżniczka Caroline van Reuss. Trwające dwa lata małżeństwo nie doczekało się dzieci. Śmierć młodej księżnej wywołała wśród społeczności ogromne poruszenie. Drugą żoną wielkiego księcia była księżniczka Feodora Sachsen-Meiningen. Para wielkoksiążęca doczekała się czwórki dzieci:
  • Sophie, żony Friedricha von Schwarzburga, zmarła bezdzietnie;
  • Karla Augusta, Dziedzicznego Wielkiego Księcia;
  • Bernharda;
  • Georga Wilhelma;
Syn księcia Karla Augusta, książę Michael-Benedikt jest obecną głową rodu Sachsen-Weimar-Eisenach. W 2012 został również głową rodu Saksonii-Altenburg, po wygaśnięciu męskiej linii rodu. 

YouTube
Drugie dziecko Karla Alexandra i Sophie, księżniczka Marie w 1876 została żoną księcia Heinricha VII, księcia Reuss. Para miała sześcioro dzieci, jej trzej synowie byli kolejno książętami Reuss.

Wikipedia
Obecnie do tronu Reuss roszczenia składa książę Heinrich XIV, praprawnuk Marie.

www.royaltyguids.nl

Trzecia córka pary wielkoksiążęcej, księżniczka Sophie zmarła w wieku siedmiu lat na zapalenie ucha.

Najmłodsza córka Karla i Sophie, księżniczka Elisabeth urodziła się w 1854. Została żoną księcia Johana Albrechta van Mecklenburg-Schwerin. Małżeństwo nie miało dzieci.


Podsumowując, potomkowie Willema II zasiadają obecnie na tronie Holandii oraz są pretendują do tronów Sachsen-Altenburg, Sachsen-Weimar-Eisenach i Reuss.

2 komentarze:

  1. Jaki ciekawy post, napracowałaś się.

    OdpowiedzUsuń
  2. Można się w tym pogubić,choć i tak większość potomków umarła młodo.Podziwiam cię,że opracowałaś taki post.

    OdpowiedzUsuń

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...